Met een biertje aan de bar hoorde ik een keer iemand praten over surfen (op golven in de zee). Geen idee waarom maar alles in mij riep: wat een goed idee! Dus met een huurauto en vers rijbewijs, hoppa, naar Hossegor in Zuid Frankrijk. In een surfshop duwde een verkoopster zo’n destijds hip Quicksilver surfbroekje, een rash guard (een shirt voor in het water) en een surfboard in mijn handen. Klaar om de zee in te gaan!

Help! Het was binnen een paar stappen zo diep dat je er niet meer kon staan. De golven braken bovenop mijn hoofd. De zee is doodeng! Evacuatie! Binnen een paar seconden zaten mijn billen weer veilig in het witte zand.

Tijd voor een nieuw plan: een makkelijker strand waar het niet zo snel diep werd. Dat werd Hendaye, hét beginnerssurfstrand van Europa. Maar ik durfde nog steeds de zee niet in. Gelukkig (of helaas) ben ik beter in nadenken dan in sporten. Hoe leer je surfen als je bang bent voor de zee? In de zee waren tientallen mensen aan het oefenen met hun surfboard en ik dacht, was ik maar hen. Zij lijken allemaal niet bang. Ze worden ook niet onder water getrokken door een zeemonster. Niemand wordt aan stukken gescheurd door Jaws (ja, die zwom rondjes in mijn hoofd). Dit is waar mijn brein mee kwam: ‘Doe alsof je een van hen bent!’ Bij gebrek aan een beter idee, koos ik iemand uit die ook aan het leren was en zei “als hij oké is, ben ik oké.”

Met mijn “voorbeeld” in mijn ooghoeken en de gedachte “als hij oké is, ben ik oké.” voelde het water steeds vertrouwder en verdween de angst naar de achtergrond. De angst was niet meer allesoverheersend, maar een gevoel naast andere gevoelens. Ik kon gewoon daar zijn, met een beetje angst, een beetje geleende moed en een hele hoop lol. En al snel werd surfen voor mij het allerleukste wat er is. En dat is het nog steeds.

Het moed lenen was een manier om te oefenen met angst loslaten: surfen ondanks de angst en iedere keer als de angst weer groeide mezelf terughalen in het hier en nu door naar mijn “voorbeeld” te kijken. Natuurlijk was mijn angst voor de zee niet ineens helemaal verdwenen. Sterker nog, elke zomer moet ik opnieuw weer wennen aan de zee en oefenen met het loslaten van mijn angst. Vaak doe ik dat door te spelen in de line up (daar waar de surfers zitten, achter de golven), bijvoorbeeld door te proberen op mijn board te gaan staan zonder golf, op mijn rug te gaan liggen op het board of door onder mijn board door te zwemmen. Allemaal trucjes die me vertrouwder maken in het water én mijn gedachten verplaatsen van angst naar lol. Het zal je niet verbazen dat ik nog steeds het liefst midden tussen een groep surfers ga zitten. Waar anderen het liefst de hele zee voor zichzelf hebben, denk ik ‘blijf in mijn buurt, want als zij oké zijn, ben ik oké.’

Voor wie zich nu afvraagt: is fake it till you make it echt genoeg om je angsten te overwinnen? Iets doen terwijl je het super eng vindt, betekent dat je eigenlijk al heel moedig bent. Maar om een angst echt te overwinnen is het vaak nodig om ook wat moed te kweken.  In mijn volgende blog lees je daar meer over.

Marloes Spaander is opgeleid als maatschappelijk werker en heeft zich daarna gespecialiseerd in Kritisch Denken. Die verschillende ervaringen gebruikt zij nu om mensen te helpen vastgelopen denkpatronen te herkennen en te doorbreken, zodat er meer ruimte ontstaat voor rust, vertrouwen en mentale vrijheid. Marloes maakt complexe psychologische processen begrijpelijk door middel van verhalen, metaforen en eigen ervaringen. Zij geeft online therapie voor:

- Het verbeteren van zelfbeeld en zelfvertrouwen
- Retroactieve Jaloezie OCD (RJOCD)
- Relatie OCD (ROCD)
- Relatietherapie
- Online stress
- Klimaatstress